Στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα, ο στρατιωτικός εξοπλισμός πήρε μια στροφή για την τεχνολογία όταν οι Καναδικές Δυνάμεις καινοτόμησαν μια νέα μορφή καμουφλάζ. Ωστόσο, το 2015, οι ΗΠΑ αντέστρεψαν την πορεία τους και εφάρμοσαν το Επιχειρησιακό Μοτίβο Μάχης - μια πιο παραδοσιακή μορφή καμουφλάζ. Γιατί η αλλαγή; Ποιο είναι καλύτερο; Θα ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις διαφορές μεταξύ του ψηφιακού και του παραδοσιακού καμουφλάζ και γιατί κάναμε τη μετάβαση.
Ο λόγος για τον οποίο το ψηφιακό καμουφλάζ χρησίμευσε ως βάση ενός καθολικού μοτίβου είναι ότι θα μπορούσε να είναι μέτρια αποτελεσματικό σε όλες τις καταστάσεις -δάσος, έρημος και πόλη-χωρίς να απαιτεί πολλαπλά σετ ενδυμάτων. Ωστόσο, αποτυγχάνοντας να εξειδικεύσει το καμουφλάζ στο περιβάλλον του, το καθολικό μοτίβο ήταν λιγότερο αποτελεσματικό σε όλους τους τομείς. Σκεφτείτε το σαν ένα γρύλο όλων των συναλλαγών, αλλά ως κύριο σε κανένα. Το καλά στρογγυλεμένο καμουφλάζ UCP δεν ταίριαζε καλά στο ορεινό έδαφος του Αφγανιστάν, γεγονός που καθιστούσε αναγκαία τη μετάβαση σε ένα προηγμένο αλλά πιο παραδοσιακό μοτίβο καμουφλάζ.
Οι πρώτες μορφές παραδοσιακού καμουφλάζ, χρησιμοποιούσαν ευρείες εφαρμογές χρώματος. Οι σχεδιαστές ένιωσαν ότι αυτό προσέγγιζε καλύτερα τις δασικές ρυθμίσεις για τις οποίες σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το καμουφλάζ. Μεταγενέστερη έρευνα θα έδειχνε ότι, αντιδιαισθητικά, η χρήση μικρότερων τμημάτων χρώματος έκανε τους χρήστες πιο δύσκολους να φαίνονται από μεγάλες αποστάσεις από τα μεγαλύτερα σχήματα που φαινόταν να αναμειγνύονται με το φύλλωμα.
Καθώς το ψηφιακό camo συνέχισε να αναπτύσσεται, τα οφέλη από τη χρήση του στο κυνήγι έγιναν ολοένα και πιο εμφανή. Η επιστήμη αποδείχθηκε αρκετά αμέσως στο κυνήγι αλκών, στο κυνήγι πάπιας, στο κυνήγι ελαφιού λευκής ουράς, ακόμη και σε επιβλέποντες αποστολές στις πεδιάδες της Αφρικής και της Ινδίας.
